De horlogetruc

Na een dik half jaar lesgeven krijg ik langzamerhand wat routine. Niet dat mijn klassen altijd braaf doen wat ik vraag – dat echt nog niet, maar toch. Ik krijg meer overzicht tijdens de les en kan mezelf beter bijsturen dan voorheen. Het dubben over of ik niet te slap of juist te streng was, of ik de stof nou wel echt goed hebt uitgelegd en of ik die ene leerling wel genoeg aandacht heb gegeven: dat blijft. Maar door mijn groeiende theoretische rugzak en het maken van veel ‘vlieguren’ in de praktijk, kan ik inmiddels nuchterder naar mezelf kijken. Het gaat beter dan in het begin en de komende tijd ga ik nog weer vooruit.

Dat ik meer ervaring krijg in het lesgeven, geeft ook ruimte om om me heen te kijken naar wat het leraarschap nog meer inhoudt. Je school presenteren op de open dag bijvoorbeeld, of het meedenken met de commissie Taalbeleid.
Ook het draaien van surveillancediensten tijdens de toetsweek hoort erbij. Niet het meest enerverende klusje. Maar desondanks leer ik er een hoop van. Want wist ik veel dat je niet alleen telefoons moet innemen als een toets wordt gemaakt, maar ook smartwatches (daar kun je berichten in zetten en foto’s mee maken). De horlogetruc kreeg ik overigens aangereikt door mijn zoon, die via WhatsApp een volledig gefotografeerd schoolonderzoek kreeg van klasgenoten. Mijn dochter kon me inlichten over nog wel zeven andere manieren om effectief te spieken. Ik had niet gedacht dat ik als oudere instromer juist op dit punt een voorsprong had ten opzichte van startende twintigers. :-) 

Een onderwijsinstelling staat midden in de samenleving. Dus als het ‘The Voice-schandaal’ een mediastorm veroorzaakt in de maatschappij, waait het binnen de school. Het geeft ook te denken over de sociale veiligheid binnen de schoolmuren.
De vragen die ik mezelf hierover stelde, ga ik – na overleg met de schoolleiding – onderzoeken. Hopelijk kan ik daarmee bijdragen aan een nog veiliger klimaat binnen mijn school, voor leerlingen en leraren.
Een projectje als dit geeft me in ieder geval het tevreden gevoel dat ik niet alleen maar een beginner ben binnen school, maar dat ik mijn ‘eerder verworven competenties’ ook goed kan inzetten.

‘Maatschappelijk relevant’ werk doen, wat veel mensen graag willen: je vindt het in het onderwijs!

 

Blogger

Maryse Bolhuis

Maryse Bolhuis studeerde Taal- en cultuurstudies aan Tilburg University. Ze werkte daarna onder meer als NT2-docent, als docent interculturele communicatie en als redactielid van het tijdschrift Samenwijs. Vervolgens werkte ze voor de CED-Groep als (senior) ontwikkelaar en projectleider en voor De Taalunie als senior projectleider. Sinds 2015 is ze zelfstandig ondernemer. Ze geeft het vak Nederlands op een havo/vwo-school in Rotterdam.

Maryse Bolhuis